چرا به تاریخچهٔ خانواده می‌پردازیم

۳ نیفای ۲۵:5–6

عیسی مسیح، در نقل سخن ملاکی برای نیفایان

بنگرید، من پیش از آمدن آن روز بزرگ و دهشت انگیزِ سَروَر، ایلیای پیامبر را برای شما می فرستم؛ و او دل های پدران را به سوی فرزندان، و دل های فرزندان را به پدرانشان، برخواهد گرداند، مبادا من بیایم و زمین را با نفرینی در هم بکوبم.

منجیِ رستاخیزیافته وعدهٔ ملاکی دربارهٔ ایلیّا را برای مردم قارهٔ آمریکا تکرار می‌کند و اهمیت آن را نشان می‌دهد.

بنگرید، من بدست ایلیّای پیامبر، پیش از آمدن آن روزِ بزرگ و دهشت انگیزِ سَروَر، بر شما کشیشیِ را آشکار خواهم کرد. و او در دل فرزندان وعده های داده شده به پدران را خواهد کاشت، و دل فرزندان بسوی پدرانشان برخواهد گشت. اگر چنین نبود، تمام زمین در زمان آمدن او کاملاً از بین می رفت.

روایت مورونی از سخن ملاکی: ایلیّا اختیار کشیشی را بازمی‌آورد و وعده‌های داده‌شده به پدران را در دل‌های فرزندان می‌کارد.

جوزف اسمیت — تاریخچه ۱:38–39

جوزف اسمیت، در بازگویی سخنان مورونی

اضافه بر این، او پنجمین آیه را چنین نقل کرد: بنگرید، پیش از فرا رسیدن آن روزِ عظیم و هولناکِ سَروَر، من بدست ایلیای پیامبر توانایی کشیشی را بر شما آشکار خواهم کرد. او همچنین آیه بعدی را متفاوت نقل کرد: و او در دل فرزندان، وعده‌هایی که به نیاکان داده شده بود را خواهد کاشت، و دل فرزندان بسوی نیاکانشان روی خواهد نمود. اگر چنین نبود، تمام زمین هنگام آمدن او کاملاً ویران خواهد شد.

شرح جوزف اسمیت از اینکه مورونی در سال ۱۸۲۳ پیشگویی ملاکی دربارهٔ ایلیّا را برایش نقل کرد.

پس از این که این رؤیا پایان گرفت، رؤیای بزرگ و شُکوهمند دیگری بر ما شکُفته شد؛ زیرا ایلیّای پیامبر، که بدون چشیدن مرگ به بهشت بُرده شده بود، در برابر ما ایستاد، و گفت: بنگرید، آن زمان، که از دهان ملاکی گفته شد، کاملاً فرا رسیده است — با گواهی دادن این که او [ایلیّا]، پیش از فرا رسیدنِ آن روز بزرگ و دهشت انگیز سَروَر، فرستاده خواهد شد — تا دل های پدران را به سوی فرزندان برگرداند، و فرزندان را به سوی پدران، مبادا تمامی زمین با یک نفرین ضربه خورَد — بنابراین، کلیدهای این انتظام به دستان شما سپُرده شده اند، و با این شما می توانید بدانید که آن روز بزرگ و دهشت انگیز سَروَر نزدیک، بلکه دم دِر است.

ایلیّا در سال ۱۸۳۶ در معبد کرتلند پدیدار می‌شود و کلیدهای این کار را به جوزف اسمیت و الیور کاودری می‌سپارد.

اصول و پیمان ها ۹۸:16

سَروَر، از زبان جوزف اسمیت

بنابراین، جنگ را رد کنید و صلح را اعلام کنید، و با کوشایی به دنبال برگرداندن دل فرزندان به سوی پدران شان، و دل پدران به سوی فرزندان شان باشید؛

سَروَر به مقدّسین فرمان می‌دهد با پشتکار بکوشند تا دل‌های فرزندان و پدران را به سوی یکدیگر برگردانند.

اصول و پیمان ها ۱۳۸:47–48

جوزف ف. اسمیت، در شرح رؤیایش از مردگان

ایلیای پیامبر قرار بود تا در دل های فرزندان وعده های داده شده به پدران شان را بکارد، از پیش خبر دادنِ آن کار بزرگ که در معبدهای سَروَر در انتظام کمال زمان ها، برای بازخریدی مُردگان، و مُهر و موم کردن فرزندان به پدر و مادرشان، مبادا تمامی زمین در آمدن او با نفرینی زده شود و بطور کامل از میان برود.

رسالت ایلیّا از پیش، کار معبد برای مردگان و مهر و موم کردن فرزندان به پدر و مادرشان را نشان می‌داد.

اینک، دربارۀ وضعیّت روان بین مرگ و رستاخیز — بنگر، این از سوی فرشته ای بر من آشکار شده است، که روح همۀ آدمیان، همین که از این بدن فناپذیر جدا شود، آری، روح های همۀ آدمیان، چه آنها نیکو باشند یا پلید، به خانه به نزد خدایی که به آنها زندگی داد بُرده می شوند. و آنگاه چنین خواهد گذشت، که روح کسانی که پرهیزکارند به وضعیّت خوشبختی پذیرفته می شوند که فردوس خوانده می شود، وضعیّت آسایش، وضعیّت آرامش، جایی که آنها از همۀ دشواری ها و از همۀ نگرانی ها، و اندوهشان آسوده خواهند بود.

آلما می‌آموزد که روح‌ها پس از مرگ زنده می‌مانند و پرهیزکاران به حالتی از آرامش به نام فردوس وارد می‌شوند.

اصول و پیمان ها ۱۳۷:7–9

سَروَر، در رؤیایی به جوزف اسمیت

پس صدای سَروَر بر من آمد، گفتا: همۀ کسانی که بدون دانش از این مُژده مُرده اند، که اگر رخصت ماندن داشتند، آن را می پذیرفتند، وارثان ملکوت سلستیال خدا خواهند بود؛ همچنین همۀ آنهایی که از این پس بدون دانش از آن بمیرند، که آن را با همۀ دلشان می پذیرفتند، وارثان آن ملکوت خواهند بود؛ زیرا من، سَروَر، همۀ انسان ها را برپایۀ کارهایشان، برپایۀ خواست دل هایشان داوری خواهم کرد.

کسانی که بدون شنیدن مژده درگذشتند اما آن را می‌پذیرفتند کنار گذاشته نمی‌شوند؛ خدا برپایهٔ خواسته‌های دل داوری می‌کند.

اصول و پیمان ها ۱۳۸:11

جوزف ف. اسمیت، در شرح رؤیایش از مردگان

در حالی که من بر این چیزهایی که نوشته شده اند می اندیشیدم، چشمان فهم من باز شدند، و روح سَروَر بر من قرار گرفت، و من سپاهیان مُردگان را دیدم، هم بزرگ و هم کوچک.

رؤیای رئیس جوزف ف. اسمیت از جهان ارواح در سال ۱۹۱۸، هنگامی آغاز می‌شود که او بر نوشته‌های مقدّس می‌اندیشد.

اصول و پیمان ها ۱۳۸:30

جوزف ف. اسمیت، در شرح رؤیایش از مردگان

بلکه بنگرید، از میان پرهیزکاران، او نیروهایش را سازماندهی کرد و پیام رسانانی را تعیین کرد، پوشیده شده با قدرت و اختیار، و به آنها فرمان داد تا پیش رفته و نور مُژده را برای آنهایی که در تاریکی بودند ببرند، یعنی به همۀ روح های انسان ها؛ و بدین گونه مُژده بر مُردگان موعظه شد.

منجی ارواح پرهیزکار را سازماندهی کرد تا مژده را به همهٔ مردگان برسانند.

اصول و پیمان ها ۱۳۸:32–34

جوزف ف. اسمیت، در شرح رؤیایش از مردگان

بدین گونه مُژده بر کسانی که در گناهانشان مُرده بودند موعظه شد، بدون دانشی از راستی، یا در سرپیچی، پیامبران را رد کرده بودند. اینها در ایمان به خدا آموزش داده شدند، توبه از گناه، تعمید نیابتی برای آمرزش گناهان، هدیۀ روح مقدّس با گذاشتن دستها، و همۀ اصول دیگر مُژده که برای آنها لازم بود تا بدانند برای واجد شرایط کردن خودشان که آنها بتوانند برپایۀ انسان های در جسم داوری شوند، ولی برپایۀ خدا در روح زندگی کنند.

به ارواح در جهان ارواح مژدهٔ کامل آموزش داده می‌شود، از جمله تعمید نیابتی.

اصول و پیمان ها ۱۳۸:53–54

جوزف ف. اسمیت، در شرح رؤیایش از مردگان

جوزف اسمیتِ پیامبر، و پدرم، هیرام اسمیت، بیرگهام یانگ، جان تیلور، ویلفورد وودراف، و روح های برگزیدۀ دیگری که نگه داشته شده بودند تا در کمال زمان ها پیش آیند تا در نهادن بنیاد کار بزرگ آخرین زمان شرکت کنند، دربرگیرندۀ ساختمان معبدها و اجرای آیین های در آنها برای بازخریدی مُردگان، در جهان روحی نیز بودند.

روح‌هایی برگزیده نگه داشته شدند تا بنیان کار آخرین زمان را بگذارند، از جمله معبدها و آیین‌ها برای مردگان.

اصول و پیمان ها ۱۳۸:57–59

جوزف ف. اسمیت، در شرح رؤیایش از مردگان

من دیدم که ارشدان وفادار این انتظام، هنگامی که از زندگی فناپذیر جدا می شوند، به کارشان در موعظه کردن مُژدۀ توبه و بازخریدی، از طریق قربانی شدن پسر یگانه زادۀ خدا، در میان کسانی که در تاریکی بودند و زیر بند گناه در جهان بزرگ روح های مُردگان ادامه می دهند. مُردگانی که توبه می کنند بازخرید خواهند شد، از طریق اطاعت از آیین های خانۀ خدا، و پس از اینکه آنها تاوان سرپیچی هایشان را پرداخت کردند، و شُسته شده پاک شده اند، پاداشی برپایۀ کارهایشان دریافت خواهند کرد، زیرا آنها وارثان رستگاری هستند.

وفاداران پس از مرگ به آموزش دادن ادامه می‌دهند، و مردگانی که توبه می‌کنند از طریق آیین‌های معبد بازخرید می‌شوند.

و ارواحی که در زندان به سر می‌بردند، برون آمده و بر جانب راست خدا بایستادند و مابقی تا داوری روز بزرگ، در بند تاریکی بماندند.

در رؤیای خنوخ، ارواحِ در زندان در پیوند با کار منجی به دست راست خدا پیش می‌آیند.

اصول و پیمان ها ۱۲۴:29–30

سَروَر، از زبان جوزف اسمیت

زیرا یک حوض تعمید بر روی زمین یافت نمی شود، که آنها، مقدّسین من، بتوانند برای کسانی که مُرده اند تعمید یابند — زیرا این آیین به خانۀ من تعلّق دارد، و نمی تواند نزد من پذیرفته شود، مگر در روزهای تهیدستی شما، که در آن شما قادر نیستید خانه ای برای من بسازید.

سَروَر اعلام می‌کند که تعمید برای مردگان جایش در معبد اوست.

اصول و پیمان ها ۱۲۸:5

جوزف اسمیت، در نامه‌ای به مقدّسین

شما ممکن است فکر کنید این نظم چیزها خیلی نکته بینانه باشد؛ ولی بگذارید من به شما بگویم که این تنها برای پاسخ دادن به خواست خدا است، با تعیید آیین و آماده سازی که پیش از بنیاد جهان، سَروَر برای رستگاری مردگانی که بدون دانش از مُژده می میرند مقرّر و آماده کرد.

رستگاری کسانی که بدون مژده درگذشتند، پیش از آفرینش جهان برنامه‌ریزی شده بود.

اصول و پیمان ها ۱۲۸:15

جوزف اسمیت، در نامه‌ای به مقدّسین

و اینک، برادران و خواهران عزیز و محبوبم، بگذارید به شما اطمینان دهم که اینها اصول در رابطه با مُردگان و زندگان هستند که، از آنجایی که در ارتباط با رستگاری ما هستند، نمی توان از آنها به سادگی رد شد. زیرا رستگاری آنها برای رستگاری ما لازم و ضروری است، همان گونه که پولس در بارۀ پدران می گوید — اینکه نه آنها بدون ما می توانند کامل شوند — نه ما بدون مُردگان خود می توانیم کامل شویم.

رستگاری ما و رستگاری نیاکانمان به هم پیوسته است؛ هیچ‌کدام بدون دیگری کامل نمی‌شود.

اصول و پیمان ها ۱۳۲:46

سَروَر، از زبان جوزف اسمیت

و همانا، همانا، من به تو می گویم، که هرچه را تو بر زمین مُهر و موم کنی در بهشت مُهر و موم خواهد شد؛ و هرچه را تو بر زمین پیوند دهی، به نام من و با سخن من، سَروَر می گوید، آن در آسمان ها برای ابد پیوند داده خواهد شد؛ و گناهان هر کسی را تو بر زمین ببخشی در آسمان ها برای ابد بخشیده خواهد شد؛ و گناهان هر کسی را که تو بر زمین باقی گذاری در بهشت باقی خواهد ماند.

سَروَر تأیید می‌کند آنچه با اختیار او روی زمین مهر و موم شود، در آسمان برای همیشه مهر و موم می‌شود.

اصول و پیمان ها ۱۲۷:6–7

سَروَر، در نامه‌ای از جوزف اسمیت

همانا، بدین گونه سَروَر دربارۀ مردگانتان می گوید: هنگامی که هر کدام از شما برای مردگانتان تعمید می یابید، بگذارید ثبت کننده ای باشد، و بگذارید او شاهدی عینی بر تعمیدهای شما باشد؛ بگذارید او با گوش هایش بشنود، که او از حقیقت بتواند گواهی دهد، سَروَر می گوید؛ که در همۀ اسناد شما آن در بهشت ثبت شود؛ هر آنچه شما روی زمین پیوند دهید، باشد تا در بهشت پیوند داده شود؛ هر آنچه شما روی زمین بگشایید، باشد تا در بهشت گشوده شود؛

تعمیدهای نیابتی باید با حضور شاهد انجام و ثبت شوند تا در آسمان نیز ثبت شوند.

اصول و پیمان ها ۱۲۸:8

جوزف اسمیت، در نامه‌ای به مقدّسین

اینک، طبیعت این آیین، از طریق وحی از عیسی مسیح، شامل قدرت کشیشی است، که در آن عطا شده است که هر چیزی که شما روی زمین پیوند دهید در بهشت پیوند داده خواهد شد، و هر چه که شما روی زمین بگشایید در بهشت گشوده خواهد شد. یا، به بیان دیگر، با نگاهی متفاوت از ترجمه، هر چه که شما روی زمین ثبت کنید در بهشت ثبت خواهد شد، و هر چه که روی زمین ثبت نکنید در بهشت ثبت نخواهد شد؛ زیرا از آن کتاب ها مردگان شما داوری خواهند شد، برپایۀ کارهای خودشان، خواه اینکه آنها خودشان آیین ها را شخصاً انجام داده، یا از طریق نمایندگان خودشان، برپایۀ آیینی که خدا برای رستگاری آنها از پیش از بنیاد جهان آماده کرده است، برپایۀ نگاشته هایی که آنها دربارۀ مردگان شان نگه داشته اند.

آیین‌هایی که با اختیار کشیشی روی زمین ثبت شوند، در آسمان ثبت می‌شوند، چه شخصاً دریافت شده باشند چه به نیابت.

اصول و پیمان ها ۱۲۸:9

جوزف اسمیت، در نامه‌ای به مقدّسین

این برای برخی ممکن است یک اصل بسیار غیرمعمولی که ما از آن سخن گفتیم باشد — قدرتی که روی زمین ثبت می کند یا پیوند می دهد و در بهشت پیوند می دهد. با این وجود، در همۀ زمان های جهان، هر زمانی سَروَر یک انتظام کشیشی را از طریق وحی به هر انسانی یا گروهی از انسان ها داده است، این قدرت همیشه داده شده است. پس، هر چه که آن انسان ها با داشتن اختیار انجام دادند، به نام سَروَر، و آن را براستی و صادقانه انجام دادند، و نگاشته ای مناسب و دقیق از همان را نگه داشتند، آن قانونی روی زمین و در بهشت شد، و برپایۀ احکام یهوۀ بزرگ، نمی تواند لغو شود. این یک گفتۀ دقیق است. چه کسی می تواند آن را بشنود؟

قدرت پیوند دادن روی زمین و در آسمان در هر انتظامی داده شده است، و نگاشته‌های دقیق، این کار را پایدار می‌سازند.

و چنین گذشت که پدرم، لیحای، بر روی ورقه ها خاندان-نامۀ پدرانش را نیز یافت؛ از این رو دانست که او یک نوادۀ یوسف است؛ آری، یعنی همان یوسفی که پسر یعقوب بود، که به مصر فروخته شد، و کسی که به دست سَروَر حفظ شد، که او بتواند پدرش، یعقوب، و همۀ خانوار او را از هلاک شدن با قحطی حفظ کند.

لحی شجره‌نامهٔ خود را در لوح‌های برنجی می‌یابد و درمی‌یابد که از نسل یوسفِ مصر است.

بنگرید، پسرانم، من خواستارم که شما بیاد آورید تا فرمان های خدا را نگاه دارید؛ و من می خواهم که شما بر مردم این سخنان را اعلام کنید. بنگرید، من به شما نام پدر و مادر نخستین مان که از سرزمین اورشلیم بیرون آمدند را داده ام؛ و این را من انجام داده ام که هنگامی که شما نام خود را بیاد می آورید آنها را بیاد آورید؛ و هنگامی که شما آنها را بیاد می آورید کارهای آنها را بیاد آورید؛ و هنگامی که شما کارهای آنها را بیاد می آورید بدانید چگونه است که گفته شده است و نیز نوشته شده است که آنها نیک بودند.

هیلامان پسرانش را به نام نیاکان پرهیزکار نامید تا به یاد آوردن نام‌هایشان، نیکیِ پیشینیانشان را به یادشان بیاورد.

و اینک، چون آدم از روح القدس متأثر گشته بود، نبوّت بکرد و شجره‌نامه‌ای از فرزندان خدا نگاشته گردید. و این کتاب نسلهای آدم بود و گفت: در روزی که خدا انسان را آفرید، در مشابهت با خدا او را پدید آورد.

از روزگار آدم، شجره‌نامه‌ای از فرزندان خدا نگه داشته شد؛ نخستین نگاشتهٔ خانوادگیِ ثبت‌شده.

ولی سروَر، خدای من، در دستان من پیشینهٔ نیاکان و حتّی سرنیایان را در ارتباط با حق کشیشی محافظت نمود؛ از این رو، من دانش آغاز خلقت و همچنین دانش سیّاره‌ها و ستاره‌ها را آن چنان که بر نیاکانم معلوم گشته بود را نگه داشته‌ام و من سعی خواهم کرد تا برخی از این چیزها را برای مصلحت نوادگانم که پس از من خواهند آمد، بنگارم.

ابراهیم نگاشته‌های پدرانش را نگه داشت و برای سود نوادگانش نوشت.

اصول و پیمان ها ۱۲۸:18

جوزف اسمیت، در نامه‌ای به مقدّسین

من می بایستی یک ترجمۀ ساده تری را بر این ارائه می دادم، ولی این به اندازۀ کافی ساده است تا برای هدف من آن گونه که است مناسب باشد. این کافی است تا بدانیم، در این مورد، که زمین با نفرینی زده خواهد شد مگر اینکه یک پیوند جوش خورده ای به نوعی میان پدران و فرزندان، بر روی یک موضوعی باشد — و بنگرید آن موضوع چیست؟ آن تعمید برای مُردگان است. زیرا نه ما بدون آنها می توانیم کامل شویم، نه آنها بدون ما می توانند کامل شوند. نه آنها نه ما می توانیم کامل شویم بدون کسانی که نیز در مُژده مُرده اند؛ زیرا این لازم است در معرفی انتظام کمال زمان ها، انتظامی که اکنون آغاز به معرفی شدن است، که یک اتحاد تمامی و تکمیل شده و کامل، و جوش خوردن با هم دیگرِ انتظام ها، و کلیدها، و قدرت ها، و شکوه ها بایستی انجام شود، و از روزهای آدم حتّی تا زمان کنونی بایستی اشکار شود. و نه تنها این، بلکه آن چیزهایی که هرگز از بنیاد جهان آشکار نشده اند، بلکه از خردمندان و دانایان پنهان نگه داشته شده اند، بر نوزادان و کودکان شیرخوار در این، انتظام کمال زمان ها، آشکار خواهند شد.

کار برای مردگان همان «پیوند جوش‌خورده» است که نسل‌ها را در یک اتحاد کامل به هم می‌پیوندد.

اصول و پیمان ها ۱۲۸:22

جوزف اسمیت، در نامه‌ای به مقدّسین

برادران، آیا نباید ما در چنین دلیلِ بزرگی پیش برویم؟ پیش روید و به عقب باز نگردید. شهامت، برادران؛ و به پیش، به پیش تا پیروزی! بگذارید دل هایتان شادمانی کنند، و بی اندازه شاد شوند. بگذارید زمین به صدای بلند آواز بخواند. بگذارید مُردگان سرودهای ستایش ابدی را بر عمانوئیل پادشاه، کسی که پیش از آنکه جهان باشد مقرّر کرده است، بلند بگویند، چیزی که ما را قادر خواهد ساخت تا آنها را از زندانشان رهایی بخشیم؛ زیرا زندانیان آزاد خواهند شد.

فراخوانِ شادمانهٔ جوزف اسمیت برای پیش رفتن در بازخرید مردگان، زیرا زندانیان آزاد خواهند شد.

اصول و پیمان ها ۱۲۸:24

جوزف اسمیت، در نامه‌ای به مقدّسین

بنگرید، آن روز بزرگ سَروَر نزدیک است؛ و چه کسی می تواند روز آمدن او را تحمّل کند، و چه کسی می تواند هنگامی که او پدیدار می شود ایستادگی کند؟ زیرا او مانند یک آتش پالایشگاه، و مانند صابون جامه شویان است؛ و او به عنوان یک پالاینده و پاک کنندۀ نقره خواهد نشست، و او پسران لاوی را پاک خواهد ساخت، و آنها را مانند طلا و نقره خواهد زدود، که آنها بتوانند به سَروَر پیشکشی در پرهیزکاری پیشکش کنند. بگذارید ما، بنابراین، به عنوان یک کلیسا و یک مردم، و به عنوان مقدّسین آخرین زمان، پیشکشی در پرهیزکاری به سَروَر پیشکش کنیم؛ و بگذارید ما در معبد مقدّس او، هنگامی که آن تمام می شود، کتابی که دربرگیرندۀ نگاشته های مُردگانمان است، که بایستی شایستۀ همۀ پذیرفتنی ها باشد، را ارائه دهیم.

از مقدّسین دعوت می‌شود کتابی شایسته را که نگاشته‌های مردگانشان را در بر دارد در معبد پیشکش کنند.